Frenchie był naszym najtrudniejszym wydrukiem. Te nietoperzowe uszy, ten spłaszczony pysk — każdy nawis chciał się zawalić. Przeprojektowaliśmy podpory jedenaście razy, zanim geometria się utrzymała.
Jedenaście przeróbek — bo uszy mają znaczenie.
Teraz wychodzi czysto za każdym razem: ostre uszy, idealne policzki. Siedzi na półce, jakby był właścicielem budynku. Żarówka spoczywa na jego płaskiej czaszce jak czapeczka, której jest zbyt dostojny, by ją zdjąć. Ludzie kupują go parami.